تبلیغات
کهکشانی ها و آبی اناری ها - تاریخچه باشگاه رئال مادرید
 
درباره وبلاگ


به نام خدای آسمان
سلام به رئالی ها و بارسایی های عزیز
به وبلاگ ما خوش آمدید.
شما میتونید هر چیزی در مورد رئال و بارسا را درخواست کنید و مطمئن باشید در کوتاه ترین زمان به آن میرسید
کارکنان وب به شرح ذیل می باشد:

1.رضا مومنی: ایجاد کننده ومدیر وب
2.احسان: مدیر
3.مهراد: مدیر و طراح
4.عرفان: معاون اول
5.محمد رضا: معاون دوم
6.آروین: طراح
7.ehsan: نویسنده
8.hr7 : نویسنده
9.cr7 : نویسنده
10.امیر: نویسنده

مدیر وبلاگ : رضـا
نظرسنجی
طرفدار کدام تیم خارجی هستید؟













آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
Montage créé avec bloggif
کهکشانی ها و آبی اناری ها
فوتبال
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
تاریخ باشگاه رئال


مادریدیسمو _ تب سفید


منبع : مجله فوتبال (با تغییر تیتر وتغییرات سطحی)

آنها را هرچه می‌خواهید بنامید:

سپیدها، ققنوس‌ها، واینكینگ‌ها

شاید تنها عده كمی از طرفداران بایرن مونیخ و منچستر یونایتد هستند كه با تصمیم فیفا مبنی بر اعطای لقب «بزرگ‌ترین باشگاه تاریخ فوتبال» به رئال مخالف باشند. از شكست تلخ سه بر یك در مقابل بارسلونا در نخستین فصل لیگ اسپانیا دوران افسانه‌ای تیم آنها در دهه‌های 50 و 60 نیم‌قرن طول كشید و بعد رئال دوباره 32 سال انتظار كشید تا در سال 97 باردیگر قهرمان اروپا شود. آخرین توفیق بزرگ آنها فتح لیگ قهرمانان در سال 2002 و قهرمانی لالیگا در سال 2003 است. حالا این باشگاه سمبل فوتبال اسپانیا و به نوعی اسپانیا قلمداد می‌شود. دست یافتن رئال به اعتبار جهانی مقارن با زمانی بود كه اسپانیایی‌ها در جام جهانی 1950 غوغا به پا كرده بودند. در این دوران، كشور به خاطر آشفتگی پس از جنگ‌های داخلی از قحط سالی در عذاب بود. گرچه صنعت توریسم تازه شكل گرفته بود اما وضع اقتصادی خراب به نظر می رسید. ژنرال فرانكو، خودكامه بزرگ اسپانیا بر آن بود كه از پیروزی‌های رئال به عنوان ابزاری در جهت آشتی دادن غرب با حكومت دیكتاتوری‌اش استفاده كند. رئال به شدت از سوی فرانكو، ملقب به كادیو، حمایت می‌شد و در مقابل، بارسلونا، سمبل كاتالان‌ها مورد ظلم قرار می‌گرفت. پس از مرگ فرانكو شرایط تا حدودی تعدیل شد. گرچه شرایط مالی به‌رغم طبیعت ولخرج رئال همچنان در سطح عالی باقی ماند، اما قدرت گرفتن باشگاه‌های رقیب نظیر بارسلونا سبب شد كه رئال از سال 1957 به بعد اقتدار مطلق سه‌ دهه‌ای خود را از دست بدهد. همان طور كه تیم‌های بزرگ انگلیس تحت تاثیر افراد خاصی بوده‌ كه پایه‌های مستحكم باشگاه را بنا نهاده‌اند، ارتقای رئال از سطح یك تیم محلی مادرید تا جایگاه رؤیایی فعلی در دنیا نیز مدیون یك نفر است. منچستر یونایتد مت بیزلی را داشت، لیورپول بیل شنكلی را و آرسنال هم هربرت چیمن را، رئال هم سانتیاگو برنابئو را داشت. بازیكن دهه سی رئال كه از سال 1943 تا زمان مرگ ژنرال فرانكو در سال 1975 مدیر باشگاه بود. در آن زمان مادرید به خانه فعلی خود واقع در خیابان اصلی شهر مادرید «كاستیانا» نقل مكان كرد و پایه‌های یك باشگاه بین‌المللی شد تا با جمع‌آوری ستاره‌های فوتبال از سراسر دنیا بتواند افتخارات متعددی را نصیب خود سازد. گرچه شاه آلفونسوی سیزدهم در سال 1920 نشان سلطنتی خود را به باشگاه بزرگ پایتخت اهدا كرده بود اما حركت اصلی رئال دو دهه بعد با مدیریت كارآمد برنابئو آغاز شد. ژنرال فرانكو در 1947 همه اسپانیا را بسیج كرد تا با كمك‌های عمومی فراوان، استادیوم سانتیاگو برنابئو را افتتاح كنند. در ادامه آلفردو دی‌استفانو و فرانتس پوشكاش، تركیبی از تكنیك‌ لاتینی و قدرت هجومی مجارهای جادویی، در كنار فرانسیسكو خنتو، اساس تیم طلایی رئال را شكل دادند. پس از پیروزی قدرتمندانه هفت بر سه در مقابل اینتراخت فرانكفورت در فینال جام باشگاه‌های اروپای 1960 در هیمدون پارك گلاسكو آنها پنج دوره نخست این رقابت‌هارا فتح كردند كه این افتخار بزرگ به عنوان ركورد در جام باشگاه‌های اروپا به ثبت رسیده است. آنها سپس در فصل 62-61 مقابل بنفیكا شكست خوردند تا یك نایب قهرمانی اروپا را به دست آورده باشند. قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا در فصل 66-65 به عنوان ششمین قهرمانی «ققنوس‌ها» نامیده شد. پس از مرگ برنابئو افتی سریع در باشگاه پدید آمد. دو جام یوفا در سال‌های 86 و 1985 و چندین قهرمانی لیگ در آن شرایط ناامیدكننده، نظر كسی را جلب نكرد. در این مدت باشگاه عرصه رفت و آمد 17 مدیر شد، كه یكی پس از دیگر عزل شدند. ستاره‌های گرانقیمت خارجی كه به طور دیوانه‌وار و بدون هدف خرید و فروش می‌شدند نیز بلای دیگر رئال بودند. بازیكنان اسپانیایی مادرید در دهه 1970 بسیار استوار بودند و ستاره‌های دهه هشتاد درخششی دوچندان داشتند.


امیلیو بوتراگئینو، گونسالس میشل، مارتین واسكس، در دهه نود كه مدیر وقت باشگاه رومان مندوسا برای خرید ستاره‌هایی مثل روبرتو كارلوس، پردراك میاتوویچ، كلارنس سیدورف سرمایه‌گذاری كرد. لورنسوسانس چندان بلند پرواز نبود و تنها مك منمن انگلیسی و نیكلاس آنلكای فرانسوی را به مادرید آورد. ریخت و پاش‌های آنچنانی باشگاه كه از دهه 1930 با شكستن ركورد نقل و انتقالات در جریان خرید «ریكاردوزامورا» دروازه‌بان افسانه‌ای بارسلونا،‌ سرآمد تمامی باشگاه‌ها شده بود، چیز چندان عجیبی نیست اما با نزدیك شدن به انتهای دهه نود، هرچقدر این ولخرجی‌ها فزونی یافت، پاداش‌های بیشتر و بیشتری را نصیب رئال ساخت. ابتدا پردراك میاتوویچ، با گلی كه در فینال لیگ قهرمانان 1998 به یوونتوس زد، مادریدی‌ها چندان در حسرت هفتمین جام می‌سوختند كه گویی برای نخستین قهرمانی انتظار می‌كشند.
رئال با استفاده از تاكتیك‌های دفاعی فابیو كاپلو موسوم به «كاتانا چیو» قهرمان لیگ در فصل 97-1996 را كه در آن داور سوكر 24 گل و رائول 21 گل به ثمر رساندند، به دست آورد و دورانی جدید را آغاز كرد. حتی فرو ریختن اعتبار ملی اسپانیا در جام جهانی 97 هم رئال را سرافكنده نكرد. كاپیتان ایه رو محور اصلی تیم بود. او رهبری تیمی جوان متشكل از رائول، مورینتس، سالگادو و ایكركاسیاس را برعهده داشت كه پایه‌گذار ادامه قهرمانی‌های رئال شدند. پس از اینكه جان توشاك انگلیسی نتوانست در نیم فصل ابتدایی 2000-1999 رئال را به جایگاه مناسبی برساند، ویسنته دل بوسكه به عنوان مربی جدید معرفی شد.
حضور «مرد خانه» بر روی نیمكت سبب شد كه رئال موقتا مشكلات را پشت سر بگذارد و در آستانه ورشكستگی با پیروزی والنسیا، آن هم با سه گل، دوباره قهرمان اروپا شود. قهرمانی رئال در لیگ قهرمانان 2000 بر پیشرفت تیم ملی اسپانیا در یورو 2000 هم تاثیر زیادی گذاشت. فصل بعد لوئیس فیگو با ركورد 56 میلیونی یورویی از چنگ بارسلونا بیرون كشیده شد. این به معنای تحقق نخستین شعار تبیلغاتی فلورنتینو پرس، رئیس جدید و جاه‌طلب رئال بود كه در انتخاباتی همانند انتخابات ایالات متحده با رسوایی بر لورنسوسانس پیروز شده بود. پرس رئال را با 185 میلیون یورو بدهی و در شرایط دشوار مالی تحویل گرفت و رؤیای افتخارات اروپایی در عالم واقعیت را با این حقیقت كه رئال صاحب گنجی رؤیایی است توام كرد. آنها زمین تمرینشان در مركز شهر مادرید را فروختند و بدهی‌هایشان را پرداختند، اما پرس به جای روش‌های صرف‌جویانه، زین‌الدین زیدان را هم به دنبال فیگو و با ركورد 64 میلیون یورو به برنابئو آورد.

رئال جشن تولد صد سالگی‌اش را با گل جادویی زیدان در فینال لیگ قهرمانان 2002-2001 در مقابل لوركوزن، نهمین قهرمانی، اروپا كامل كرد. تحقق شعارهای پرس ادامه یافتند آنها ثابت كردند كه علاوه بر به دست آوردن جام، چگونه به دست آوردن آن همه برایشان اهمیت دارد. خرید رونالدو آخرین افتخاری بود كه در كارنامه رئال ثبت شد ولی بعدا معلوم شد كه آنها به دنبال افتخارات زیادی هستند. بنابراین دیوید بكام را خریدند. اما با ورود این دو عجوبه برزیلی انگلیسی فقط یك قهرمان لالیگا در این دو فصل به دست آمد. در مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان مغلوب یوونتوس شدند و در فصل اخیر با شكست از موناكو از دور مسابقات حذف شدند و در لالیگا با شكست‌های پیاپی اواخر فصل بر رتبه چهارم ایستادند تا پس از فصل 1968 این بدترین عنوان تیم كهكشانی باشد. مادرید در فصل بعد ا رقیب دیرینه خود بارسلونا رقابتی تنگاتنگ داشتو اگر در نیوكمپ 3 بر 0 شكست نمی خورد می توانست رتبه دوم را با قهرمانی تعویض كند.

«معرفی اسطوره‌های ققنوس ها»

1. آلفردو دی ‌استفانو (پیكان طلایی)
اگر فوتبال باشگاهی را دنیایی متفاوت از فوتبال ملی بدانیم، آلفردودی‌استفانو در رده‌بندی بهترین فوتبالیست‌های قرن بعد از پله قرار داشت، او به دلیل مصدومیت فرصت خودنمایی در جام‌های جهانی نیافت اما پنج بار پیاپی رئال را قهرمان اروپا كرد و نخستین بازیكنی بود كه دو بار پیاپی توپ طلایی را صاحب شد. او در سه باشگاه معتبر دنیا نظیر ریورپلاته، بارسلونا و رئال مادرید بازی كرد. اما مساله ملیت او بسیار مبهم است. او در سال 1926 در یك خانواده ایتالیایی در بوینوس آیرس متولد شد و بعدها از آرژانتین به اسپانیا رفت و تبعه این كشور شد. او بهترین گلزن تمامی رقابت‌های اروپایی محسوب می‌شود. دی‌استفانو امروز رئیس افتخاری باشگاه به شمار می‌رود. دوره حضور وی در رئال به عنوان بازیكن (1966-1954) و به عنوان مربی (83-1982) و (91-1990) می‌باشد.

2.فرانتس پوشكاش «گلزن رؤیایی»
پوشكاش نابغه چپ پای مجار كه از نوجوانی عضو سواره نظام مجارستان شده بود، در 18 سالگی نخستین بازی ملی‌اش را مقابل اتریش انجام داد و پس از یك دهه رویایی در كنار مجارهای جادویی، چشم فوتبال دوستان را خیره كرد.
در سال 1958 به دلیل اشغال كشورش توسط روس‌ها به اسپانیا رفت و تبعه این كشور شد و عصر طلایی رئال را در كنار دی‌استفانو خلق كرد. او در 80 بازی ملی 83 گل به ثمر رساند. پوشكاش در سال 1996 بازنشسته شد و مربیگری رئال را به عهده گرفت و در 39 بازی اروپایی، 35 پیروزی را برای رئال به ارمغان آورد. دوران حضور در رئال به عنوان بازیكن (66-1959) و به عنوان مربی (68-1966).

3.هوگو سانچس (اعجوبه مكزیكی)
سانچس درخشش خود را با كسب عنوان آقای گل جام جهانی جوانان در 17 سالگی آغاز كرد. او چهار سال برای اتلتیكو گلزنی كرد و سرانجام با پیوستن به رئال باشكوه‌ترین دوران زندگی‌اش را آغاز كرد. سانچس پنج بار آقای گل لالیگا شد و با قیچی برگردان بی‌نظیرش، كه از میانه میدان برای رئال به ثمر رساند، بهترین گل سال 1990 را زد. دوران حضور در رئال (1992-1985).

4. امیلیو بوتراگئینو (ملقب به ال بوتره)
امیلیو از آغاز تا پایان برای رئال بازی كرد. او از 17 سالگی به عضویت كارسیا، تیم پایه‌ای رئال درآمد و با این تیم توانست در فینال جام حذفی مقابل تیم اصلی رئال بایستد. او در 341 بازی همراه رئال توانست 217 گل به ثمر برساند و هفتمین گلزن برتر تاریخ باشگاه محسوب شود. سرانجام وقتی كه در سال 1995 بازنشسته شد، برای اینكه به بارسلونا نپیوندد به مكزیك رفت و سه سال در آنجا بازی كرد.

خوزه آنتونیو كاماچا: او كه سابقه هدایت سپیدها را داشت بعد از ناكامی اسپانیا در یورو 2000 به پرتغال رفت و در تیم بنفیكا به فعالیت خود ادامه داد. او پس از شكست‌های تلخ رئال و اخراج كوئیروز، به دعوت پرس پاسخ مثبت داد و هدایت این تیم افسانه‌ای را به دست گرفت.
رئال مادرید پس از او ناكامی های فراوانی را تجربه كرد تا اینكه به دست مطمئن و كار بلد مردی از برزیل به نام واندرلی لوكزامبورگو سپرده شد.

رئال در یك نگاه:

نام رسمی: رئال مادرید
سال تاسیس: 1902
رئیس باشگاه: رامون کالدرون
نایب رئیس باشگاه : میاتویچ
رئیس افتخاری: آلفردو دی‌استفانو
استادیوم: سانتیاگو برنابئو (78 هزار نفری)
زمین تمرین: والدبباس
حامی مالی: زیمنس
طراح لباس: آدیداس
لباس اصلی: سراسر سفید با خطوط آبی و سرشانه
اسامی مستعار: سپیدها، ققنوس‌ها، وایكینگ‌ها و كهكشانی‌ها
اسطوره همیشگی: آلفردو دی‌استفانو
هوادارن ویژه: ژنرال فرانكو (دیكتاتور اسبق اسپانیا) خوان كارلوس (پادشاه فعلی اسپانیا)

افتخارات داخلی:

قهرمانی لالیگا: 29 بار، اولین بار در سال (32-1931) و آخرین بار در فصل (2003-2002)
قهرمانی جام حذفی: 17 بار، اولین بار (5-1904) آخرین بار در فصل (93-1992)

افتخارات اروپایی:

قهرمان جام قهرمانی اروپا: (لیگ قهرمانان 9 بار)، اولین بار در فصل (56-1955)، آخرین بار در فصل (2002-2001)
قهرمان جام یوفا: 2 بار در سال‌های (86-1985) و (85-1984)
قهرمان جام بین قاره‌ای: 3 بار در سال‌های (2000-1960)
تاریخچه ی باشگاه:



نام: باشگاه رئال مادرید

تاسیس:
6 مارس 1906

ورزشگاه: سانتیاگو برنابئو - مادرید

رییس فعلی: فلورنتینو پرز

سرمربی فعلی:‌ پلگرینی

باشگاه رئال مادرید یك باشگاه حرفه‌ای فوتبال است كه در مادرید، پایتخت اسپانیا واقع شده است.
این باشگاه در سال 1902 تاسیس شد و یكی از پرافتخارترین باشگاه‌های فوتبال در قرن بیستم به شمار می‌رود. آنها در تاریخ پرافتخار خود 30 بار قهرمان لالیگا شده‌اند، هفده بار جام حذفی اسپانیا را فتح كرده‌اند و نه بار نیز لیگ قهرمانان اروپا (كه ركوردی به شمار می‌رود) را به خانه برده‌اند.

طی مراسمی كه در 23 دسامبر سال 2000 برگزار شد، رئال به عنوان بهترین باشگاه قرن بیستم انتخاب شد. آنها پرافتخارترین باشگاه در بازی‌های اروپایی هستند. 9 بار قهرمانی در لیگ قهرمانان و 2 بار قهرمانی در جام یوفا. تنها جام اروپایی كه آنها موفق به فتح آن نشده‌اند، جام در جام اروپا بود (كه اكنون دیگر برگزار نمی‌شود).
آنها دو بار به فینال این رقابت‌ها راه یافتند ولی هر دو بار مغلوب شدند. رئال سال 1971 دو بر یك مغلوب چلسی شد و در سال 1983 نیز دو بر یك بازی را به آبردین اسكاتلند واگذار كرد. در آن سال هدایت آبردین را الكس فرگوسن بر عهده داشت.
بر اساس مطالعات دانشگاه هاروارد در سال 2007، باشگاه رئال مادرید عنوان بزرگ‌ترین، مردمی‌ترین و ثروتمندترین باشگاه دنیا را از آن خود كرده است.

پایه‌ی اولیه‌ی این باشگاه در سال 1895 شكل گرفت، جایی كه یك سری از دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاهی، موسسه‌ای به نام موسسه‌ی آموزشی آزاد تاسیس كردند و روزهای یكشنبه در منطقه‌ی "مونك لوا" به بازی فوتبال پرداختند. در سال 1900 این موسسه به دو بخش "باشگاه اسپانیایی مادرید" و "باشگاه جدید فوتبال مادرید" تقسیم شد. باشگاه دوم در سال 1902 بار دیگر تقسیم شد. نخستین رییس باشگاه "جولیان پالا سیوس" بود كه پس از تقسیم‌بندی باشگاه در سال 1902 جای خود را به "خوان پادروس روبیو" داد.
نخستین جام كسب شده توسط رئال مادرید، سه سال پس از تاسیس باشگاه و در سال 1905 بود جایی كه آنها در ورزشگاه "چامارتین" قهرمان جام حذفی اسپانیا شدند.
آنها در سال 1912 به زمین "كامپورز" نقل مكان كردند و در سال 1920 بود كه نام باشگاه به رئال مادرید تغییر كرد. دلیل این امر نامی بود كه پادشاه اسپانیا به رئالی‌ها داده بود. اصل این نام از اسم Royal گرفته شده است.

"سانتیاگو برنابئو یسته" در سال 1945 ریاست باشگاه را به عهده گرفت. در زمان مدیریت او ورزشگاه رئال كه در جریان جنگ‌های داخلی اسپانیا تخریب شده بود، بازسازی شد. همچنین در سال 1953 باشگاه رئال سیاست به خدمت گرفتن بازیكنان خوب خارجی را در پیش گرفت و "آلفردو دی استفانو" را به خدمت گرفت. رئال از نخستین باشگاه‌هایی بود كه بازیكنانی با چند ملیت در تركیب خود داشت.
سال 1955 بود كه به همت "گابریل هانوت" نویسنده‌ی ورزشی نشریه‌ی "اكیپ" فرانسه و هم اندیشی ورزشی‌نویسان كشورهای اسپانیا، پرتغال و ایتالیا، مسابقاتی كه امروزه به عنوان "لیگ قهرمانان" شناخته می‌شود، راه‌آندازی شد.
در زمان مدیریت برنابئو بود كه رئال مادرید پنج بار متوالی در بین سال‌های 1956 تا 1960 قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شد. یكی از فینال‌های به یاد ماندنی جام باشگاه‌ها در سال 1960 رقم خورد، جایی كه رئالی‌ها با نتیجه‌ی عجیب هفت بر سه اینتراخت فرانكفورت را در همپدون پارك اسكاتلند شكست دادند. آنها در سال 1966 نیز دو بر یك پارتیزان بلگراد را مغلوب كردند تا بار دیگر قهرمان اروپا شوند.

رئالی‌ها سال‌های 1962 و 1964 نیز نایب قهرمان اروپا شدند تا سال‌های طلایی رئال در دهه‌های 50 و 60 میلادی رقم بخورد.
پس از یك دوره افت كوتاه مدت در سال‌های ابتدایی دهه 80، رئالی‌ها در نیمه‌ی دوم دهه‌ی 80، دو بار پیاپی قهرمان یوفا شدند و پنج سال متوالی لالیگا را فتح كردند.
سال 1996، "لورنزو سانز" رییس وقت رئال مادرید، فابیو كاپلو را به برنابئو آورد. كاپلو نیز روبرتو كارلوس، پدراگ میاتوویچ، داور شوكر و كلارنس سیدورف را به رئال آورد. بازیكنانی چون رائول، فرناندو هیرو و فرناندو ردوندو نیز در تركیب رئال حضور داشتند تا با اضافه شدن نفرات جدید، رئال به یك تیم رویایی تبدیل شود.
با اضافه شدن "فرناندو مورینتس" به خط حمله‌ی رئال در سال 97، این تیم سال بعد از آن توانست به 32 سال حسرت برای به دست آوردن قهرمانی اروپا پایان دهد و با "یوپ هاینكس" سرمربی جدیدش قهرمان اروپا شود. آنها در فینال و با تك گل «میاتوویچ» یوونتوس را مغلوب كردند.

جولای 2000 زمانی بود كه فلورنتینو پرس بر صندلی ریاست باشگاه تكیه زد تا دوران جدیدی در تاریخ رئال رقم بخورد. عده‌ای وعده‌ی آوردن "لوئیس فیگو" به رئال مادرید را دلیل اساسی ریاست "پرس" در رئال می‌دانند ولی با تمام این حرف‌ها او به قولش عمل كرد و "لوئیس فیگو" را از تیم رقیب، یعنی بارسلونا به مادرید آورد. "پرس" در سال‌های بعد با شكستن ركورد نقل و انتقالات، زیدان را از یوونتوس به خدمت گرفت و رونالدو را از چنگ اینتر درآورد. دیوید بكام دیگر ستاره‌ای بود كه رئالی‌ها به خدمت گرفتند تا لقب كهكشانی‌ها را از آن خود كنند.
سال‌های 2002 و 2004 قهرمان اروپا شدند و فصل 2003 نیز قهرمانی لالیگا را از آن خود كردند تا هواداران رئال با طعنه به بارسلونای افت كرده نگاه كنند.
اما سال 2003 خط پایانی برای افتخارآفرینی‌های رئال بود و آنها تا سه سال نتوانستند هیچ جامی را به دست آوردند تا این كه "رامون كالدرون" رییس باشگاه شد. او بلافاصله "فابیو كاپلو" را برای دومین بار به مادرید آورد و "پدراگ میاتوویچ" را به عنوان مدیر ورزش رئال انتخاب كرد. بسیاری انتخاب كاپلو را تصمیم درستی قلمداد نكردند ولی كاپلو طی فصل دراماتیك توانست به قحطی جام در رئال پایان دهد تا بار دیگر خود را به عنوان یك قهرمان معرفی كند.
در پایان فصل كاپلو با بی‌مهری اخراج شد و "برند شوستر" سرمربی آلمانی ختافه جای او را گرفت. شوستر در نخستین تجربه‌ی مربیگری در رئال در دیدار سوپر كاپ اسپانیا با نتیجه‌ی پنج بر سه مغلوب سویا شد.



نخستین رییس باشگاه: جولین پالا سیوس 1902- 1900



پرافتخارترین مربی: میگوئل مونز 14 جام



طولانی‌ترین زمان مری‌گری:
آرتور جانسون 1920 - 1910



كوتاه‌ترین زمان ریاست: فرناندو مارتین فوریه 2006 تا آوریل 2006



تعداد قهرمانی در لالیگا: 31



نایب قهرمانی لالیگا::



قهرمانی در جام حذفی: 17



نایب قهرمانی جام حذفی: 19



سوپر كاپ اسپانیا: 8

نایب قهرمان سوپر كاپ: 3



قهرمانی لیگ قهرمانان: 9

نایب قهرمان لیگ قهرمانان:3

جام بین قاره‌ای: 3

نایب قهرمان جام بین قاره‌ای: 2

قهرمان جام یوفا: 2

نایب قهرمان جام در جام اروپا:2

قهرمان سوپر كاپ اروپا: 1

نایب قهرمان سوپر كاپ: 2

قهرمانی جام لاتین: 2

قهرمان جام مریت فیفا:1
با 9 قهرمانی اروپا و 30 قهرمانی که در کلکسیون افتخارات خود می بیند با بیشترین رای از نظر فیفا بهترین تیم در قرن 20 شد. تشکیلات این باشگاه خیلی پیچیده است.

فوتبال در پایتخت اسپانیا توسط استادان و دانشجویان و جمعی از افراد دانشگاه Oxbridge معرفی و موسسه‌ای برای فوتبال شبیه فدراسیون های امروزی در سال 1895 شکل گرفت.

در سال 1900 باشگاه جدید فوتبالی در مادرید و اسپانیول شکل گرفت. بعد از جدا شدن اسپانیول بار دیگر نتیجه شکل گرفتن تیم Sociedad Madrid FC شد. این باشگاه پس از سه بار تغییر و تحول و پیشرفت بالاخره با نام باشگاه فوتبال رئال مادرید (Real Madrid Club) ثبت شد. انتخاب رنگ پیراهن برای آنها مشکل نبود و به دلیل نفوذ انگلیسی هایی که در آن جا نقش داشتند رنگ سفید را برای تیم خود انتخاب کردند. بعد از گذشت سال ها در لیگ بین المللی ، وقتی که رئال 4 قهرمانی (جام حذفی)del Rey's را ، داشت مادرید صاحب دو قهرمانی در دهه 1930 شد. اما بعد از آن دو جام مادرید دو دهه صبر کرد تا دوباره برای قهرمانی راهی پیدا کند.

در پایان آنها تصمیم گرفتند که در تیمشان تحول ایجاد کنند و چهره تیم را عوض کردند و به تیمی مدرن برای همیشه تبدیل کردند. با بازیکن هایی مانند Alfredo Di Stéfano, Ferenc Puskás, Francisco Gento, Hector Rial, Raymond Kopa, José Santamaria در دهه 1950 موفقیت های این تیم دوباره آغاز شد.

آنها با اوردن جام به خانه در سال های 1957/58 ,1956/57 ,1954/55 ,1953/54 شاهد موفقیت خود در تغییر چهره تیمشان بودند.

در اولین بازی فینال در اروپا رئال به پیروزی 4 بر 3 دست یافت.

4 قهرمانی رئال و برگزاری جشن های قهرمانی این تیم را به اوج رساند. از جمله این موفقیت های می توان به برد 7 بر 3 رئال مقابل اینتراخت فرانکفورت در ورزشگاه Hampden Park در کشور استکاتلند در سال 1960 اشاره کرد.

در دهه 1960 سرنوشت رئال عوض شد. رئال رتبه‌ای بهتر از 8 در باشگاه‌های اسپانیا پیدا نکرد. تا زمانی که دوباره به لیگ اروپا رفت و در مقابل FK Partizan در سال 1966 به پیروزی دست یافت.

دهه بعد یعنی دهه 1970 برای رئال با موفقیت در سال های 1972, '75, '76, 78, 79 , 80 همراه بود.

رئال 5 قهرمانی پیاپی خود از سال 1986 تا سال 1990 را مدیون 5 ستاره مشهور خود به نام های Emilio Butragueño (el Buitre), Manolo Sanchís, Martín Vazquéz, Míchel Pardeza , Miguel Pardeza است.

نیمه اول دهه 1990 رئال صاحب 2 قهرمانی لیگ و یک قهرمانی جام حذفی شد. قهرمانی های رئال در این قرن با پیروزی بر یوونتوس در سال 1998 که باعث قهرمانی رئال در اروپا شد به پایان رسید.

این پیروزی ها باعث نشد که مدیر باشگاه Lorenzo Sanz بتواند جای خود را حفظ کند.

وقتی وی از کار برکنار شد یک نجیب زاده به رای هیئت مدیره به نام Florentino Pérez سر کار امد. Florentino Pérez با پشت گرمی هایی که از نظر سیاسی داشت دست به تقویت تیم زد و باعث بازگشت دوباره موفقیت به رئال شد. اولین خرید Pérez که یکی از شارژ های وی به تیم به شمار می رفت Luis Figo از تیم رقیب یعنی بارسلونا بود. این تقویت ها از سوی مدیر باشگاه باعث دومین قهرمانی اروپا در سه سال شد. که دومین قهرمانی با پیروزی بر والنسیا در پاریس حاصل شد. با اضافه شدن زیدان Zinedine Zidane تیم قوی تر شد تا سیاسیت مدیر باشگاه یعنی گرفتن ستاره‌ها و همزمان بازی دادن به جوانان که به نام زیدان ها و پاون ها ('los Zidanes y los Pavónes') با گرفتن هافبک خوش تیپ فرانسوی و دفاع جوانی به نام پاون معروف شده بود ، به انجام برسد.

این اقدامات باعث شد که رئال به عنوان بهترین تیم قرن 20 انتخاب شود.

نهمین قهرمانی رئال در باشگاه‌های اروپا که با گل دیدنی زیدان با تیم بایرلورکزن در ورزشگاه Hampden Park همراه بود باعث سر بلندی این تیم اسپانیایی شد.

سال بعد رئال فقط قهرمان اسپانیا شد که این موضوع باعث اخزاج مربی این تیم یعنی Vicente del Bosque شد و در همان سال بیش از 16 بازیکنان رئال مجوز ترک ایم تیم را گرفتند.

در این هنگام درها برای امدن بکهام (David Beckham) باز شد که این بازیکن با سر و صدای زیاد تبلیغاتی وارد مادرید شد. با امدن بکهام موج جدیدی از بر رئال حاکم شد و در زمینه تبلیغات فوتبالی نبظ بازار را در دست گرفت. به دلایل فراوان تیم رنج های زیادی را تحمل کرد و 3 سال را بدون قهرمانی پشت سر گذاشت. مربیان زیادی آمدن و رفتن ، بازیکنان زیادی هم جذب تیم شدند اما هیچ یک نتوانست تیم را از بحران خارج سازد.

بالاخره در اوایل سال 2006 پرز (Pérez) از سمت خود کناره گیری کرد تا راه را برای آمدن مدیر جدید در تابستان را هموار کند. سرانجام در جولای Ramón Calderón که عضو هیئت مدیریتی Florentino Pérez نیز بود با قول های فراوانی که داده بود با رای اکثریت به عنوان مدیر جدید انتخاب شد. با آمدن Fabio Capello به عنوان مربی مشغول به کار شد سرانجام باعث قهرمانی رئال در لیگ اسپانیا پس از 5 سال بدون قهرمانی همراه شد اما باز مدیران رئال نامهربانی کردند و Fabio Capello را کنار گذاشتند و برن شوستر آلمانی را جایگزین وی کردند. در آن فصل رئال خالی از بازیکنان ستاره مانند زیدان، بکهام ، کارلوس و رنالدو بود.

معرفی باشگاه رئال مادرید

باشگاه: رئال مادرید Real Madrid
تأسیس: 1902
استادیوم: سانتیاگو برنابو
لباس اصلی: پیراهن و شورت ورزشی سفید
رئیس باشگاه: فلورنتینو پرس
سرمربی: مهندس مانوئل پلگرینی


باشگاهی با یک قرن افتخار در عرصه ورزش.باشگاهی که در آن نامهای بزرگ جهان فوتبال همچون کارلس- رونالدو – رائول – کاسیلا س – هیرو- ون نیستلروی- زیدان – کاکا - رونالدو 9 و........نامشان در تاریخ ورزش جهان می درخشد. این باشگاه بزرگ رئال مادرید است.
ورزش زیبا و مهیج فوتبال تاکنون باشگاهی چون رئال مادرید از حیث تعداد قهرمانی و افتخار به خود ندیده است، شهر قدیمی و پر جمعیت مادرید، پایتخت کشور اسپانیا، مهد باشگاههای بزرگ است.رئال و آتلتیکو دو باشگاه معروف و بزرگ این شهر زیبا به شمار می آیند که تا کنون در عرصه رقابت های مختلف بارها و بارها کسب افتخار نمودهاند.
باشگاه رئال مادرید سه سال پس از تاسیس، در سال 1905 نخستین قهرمانی خویش را با به دست آوردن جام حذفی اسپانیا جشن گرفت. رئال 17 بار جام قهرمانی مسابقات حذفی اسپانیا را از آن خود کرده است.
سفید پوشان مادریدی در سال 1923 به اولین جام قهرمانی لیگ باشگاههای کشورشان دست یافتند و از همان سال دوران اوج خود را آغاز نمودند. رئال با هنرنمایی بازیکنان بزرگ خویش در سالهای 1961 الی 1969 به هشت قهرمانی لیگ باشگاهها رسید. پس از آن هم در طی دهه های 70 و80 و90 میلادی همچنان به عنوان یکی از قدرتهای اسپانیا به قهرمانی هایی نیز دست یافت. رئال تا کنون با 28 عنوان قهرمانی در لیگ اسپانیا، یکی از پرطرفدارترین و پر افتخارترین تیمهای اسپانیایی به شمار می آید.
این باشگاه در کلکسیون افتخارات خویش جامهای متعدد اروپایی را نیز دارد، به طوریکه هنوز باشگاهی از نظر تعداد قهرمانی و کسب افتخار به رئال مادرید نرسیده است و از نگاه آمار، پر افتخارترین تیم باشگاهی جهان است.
طرفداران فوتبال در سراسر دنیا به مردان رئال لقب "قوهای سفید" را داده اند و بسیاری از آنان در سراسر جهان، دیدارهای این تیم بزرگ را دنبال و پیگیری می کنند.لقب دیگر مردان رئال که بر خلاف تصور همگان جهانی نیست و فقط در مادرید آنها را به این نام می شناسند کهکشانی ها است.
رئال مادرید 5 سال متوالی در سالهای 1960-1959-1958-1957-1956 به قهرمانی جام باشگاههای اروپا دست یافت. همچنین در سالهای 1966- 1998-2000-2002 این جام اروپایی را به کلکسیون جامهای خویش اضافه نمود و تا امروز حاکم بلا منازع این رقابت ها با 9 بار قهرمانی هستند.
"قوهای سفید " در سالهای 1960-1968-2002 جام بین قاره ای را تصاحب کردند.
در سال2002، باشگاه رئال یکصدمین سال تاسیس خود را جشن گرفت و درهمین سال به قهرمانی سوپر جام باشگاههای اروپا دست یافت.
رئالیها، به جز 9 جام قهرمانی باشگاههای اروپا، در سالهای 1986و1985 جام یوفا را فتح کردند.
باشگاه در طول حیات ورزشی اش،همواره از مربیان بزرگ و نامدار برای هدایت تیم استفاده نموده است. یوپ هاینکس ( آلمان)، جان توشاک(ولز)، فابیوکاپلو( ایتالیا) و... از مربیان طراز اول رئال به شمار می آیند که هر یک زمانی رهبری تیم را بر عهده داشتند. اینک این سمت بر عهده مانوئل پلگرینی می باشد.

در سالهای اخیر مدیران رئال برای رسیدن به افتخارات بیشتر، به فکر جذب ستاره گان بزرگ جهان افتادند و در این راه فیگو از بارسلونا، زیدان از یونتوس، کارلوس و رونالدو از اینترمیلان ،کا کا از آث یلان و رونالدو از منچستر یونایتد و با این تیم رویایی، درپی افتخارات جدید بودند. از رائول و کاسیاس وهیرو می توان به عنوان ستارگان اسپانیایی این تیم نام برد.
رئالی ها در سال 2001 در خریدی تاریخی و نجومی زیدان ستاره فرانسوی را به ازای مبلغ 66 میلیون دلار به خدمت گرفتند تا زیدان گران قیمت ترین بازیکن تاریخ فوتبال لقب گیرد اما در سال 2009 این رکورد توسط کریستیانو رونالدو با 96 میلیون یورو شکسته شد و در فصل 2001-2002 به عنوان قهرمانی باشگاههای اروپا دست یافت.


 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب